Voor Prix de Rome 2011 wordt niet alleen de jury gevraagd haar winnaar bekend te maken, maar vragen we ook aan bezoekers en jonge critici wie hun favoriet is, en waarom. Deze laatste groep kwam afgelopen zaterdag bijeen voor de workshop kunstkritiek, geleid door Rob Perrée (van o.a. Kunstbeeld), in samenwerking met Domein voor Kunstkritiek.

Zestien deelnemers, bijna allen nog studerend, bezochten de tentoonstelling en gingen daarna met elkaar en Rob Perrée in gesprek. Welke criteria gebruik je? Hoeveel context is nodig om een werk te begrijpen, en waarom geeft de kunstenaar die context niet altijd? Anna Jordans, redacteur voor Avro Kunstuur en gespecialiseerd in kunsteducatie, stoort zich soms aan hoe weinig informatie hedendaagse kunstenaars prijs geven, “het lijkt bijna arrogantie.” Perrée: “De criticus heeft altijd een dienende houding aan de kunst. De kunstenaar moet vrij zijn, en van die vrijheid gebruik maken om iets wel of niet toe te lichten.”

Niet iedereen had direct een persoonlijke winnaar in gedachten. Maar er is nog tijd om de tentoonstelling te laten bezinken. Perrée: “Daarom schrijf ik liever voor een maandblad dan een krant. Voor een krant moet je binnen een dag je oordeel klaar hebben, terwijl sommige inzichten later komen.” Wendy van List, onlangs afgestudeerd in Museumstudies, vond het interessant eens op deze manier een tentoonstelling te bezoeken: “nu wordt je gedwongen een mening te vormen, en kijk je anders dan gebruikelijk”.

Deze week zullen de deelnemers werken aan hun artikelen, en deze in kleinere groep bespreken en herschrijven. De eerste resultaten verschijnen vanaf eind mei op de website.