Het was misschien wel moeilijker dan gedacht. De deelnemers van de Workshop Kunstkritiek hadden slechts een paar dagen om in een kritisch betoog, van maximaal 750 woorden, één van de tien exposanten aan te dragen als winnaar van de Prix de Rome 2011.

Afgelopen zaterdag kwamen zeven van de zestien deelnemers weer bijeen om samen met Rob Perrée de eerste teksten te bespreken. De statistieken zijn opmerkelijk: de vier dames in het gezelschap bepleiten een vrouwelijke winnaar, de heren kiezen allen voor een man. Pilvi Takala en Mark Boulos worden het meest genoemd in deze groep.

Niek van der Meer, student kunstgeschiedenis, en Jelte Hommes, student filosofie, prijzen allebei de kracht waarmee Mark Boulos zijn boodschap presenteert. "Boulos zijn documentaire geeft op deze manier een indringend beeld van mensen die bereid zijn te sterven voor een groter ideaal." schrijft Hommes. Wendy van Lith, ook kunstgeschiedenis, verkiest het werk van Petra Stavast boven dat van de rest. In haar betoog, getiteld 'Negen monologen en een dialoog', beschrijft Wendy hoe het werk van Stavast pas later bij haar binnendrong terwijl de andere kunstenaars haar eigenlijk ongemoeid lieten.

Rob Perrée behandelt de teksten stuk voor stuk en geeft hier en daar nog wat laatste tips: "Gebruik nooit men en vermijd ook we", roept Perrée; "tenzij je Beatrix heet! Geef je mening, maar maak deze niet privé. Formuleer groepen voor jezelf en zet jouw winnaar daartegen af."

Het blijkt een moeilijke opgave om deze tentoonstelling, waarin het werk van tien sterk uiteenlopende en soms zeer conceptuele kunstenaars te zien is in slechts 750 woorden te vatten. Zeker wanneer er uiteindelijk zelfs een winnaar moet worden gekozen. Toch is de stemming na de zitting overwegend positief. Ze hebben immers nog drie dagen om er aan te sleutelen. 

Zaterdag komt de andere groep samen om ook hun recensies te bespreken. Eind mei worden op deze website en op Domein voor Kunstkritiek de eerste teksten gepubliceerd.